اشعار فهیمه خراسانی

در رد پای بهار ، زندگی با عطر بهار نارنج خوش ترین دقیقه است

در آغوش بهار با هوایی از انتظار رهایی ، می توان گام ها را بر زمین گذاشت

در آنچه که رویایی ترین ثانیه را می توان با آن رقم زد

در آنچه که هوای عشق با آن می تواند دل انگیز تر باشد

دقایقی سرمست کننده که تو را به وادی شگفت انگیز دوست داشتن می کشاند

دقایقی که حتی گذشته هم برایت قابل تصور نیست

دقایقی که گویا فقط تو هستی و تو

و هوایی از بودن عطر آمیز

راستی خاصیت بهار این گونه است لبخند را به روی لبانت می نشاند

و دغدغه ات را اندیشیدن به احساس خوب زندگی می کشاند

آری ! احساس خوب زندگی

شعری از فهیمه خراسانی

اینکه زندگی در دستان تو ، حضوری دائمی داشته باشد

اینکه ثانیه به ثانیه ، چشمان مراقب منتظر تو باشد

اینکه در آنچه که مقدر روزگار توست ، صبوری پیشه کنی

اینکه در جای جای لحظه ها ، رگبرگ عشق را ببینی

و این امید که در قلب تو ریشه دار شده است

و این آرزو که گویا ، هیچگاه رفتنی نیست

در باور اینکه زمان ، شتابان در گذرست

در اینکه مطابق با میل تو روزگار در گذرست

در اینکه جریان زندگی ، همیشه با تو نیست

و این جا چراغ ماه ، مهتاب را به تو نشان نخواهد داد

و این جا دریا ، متلاطم ترین امواج را در لابلای آرامش ات قرار خواهد داد

قرار خواهد داد

شعری از فهیمه خراسانی

و اینک لحظه ها در جریان خود ، عبور زندگی را نشان می دهند

و اینک زمانه به من و تو می خواهد حقایق را بفهماند

و اینک باورهای از پیش تعیین شده ی ثابت در ذهن ، با گذشت زمان کارایی

خود را از دست داده اند

و اینک ثانیه به ثانیه ، تغییر در تمام احوالات زندگی ، بروز خود را نشان

می دهد

و اینک خواب و خواب ، تمام روزگار مرا پر می کند

و اینک زمستان در گذر خود ، بهار را می خواهد جایگزین کند

و اینک بوی عطر بهار نارنج در راه زندگی ، غوغا می کند

و اینک هیجان عاشقانه ، در برخورداری از احساس خوب زندگی می باشد

و اینک نگاه من و نگاه تو به حیات ، ارزش خاص خود را دارد

و اینک نحوه ی زیستن درین روزگار ، چشمان بینا را لازم دارد

و اینک حضور عشق در قلب من ارزشی جاودانه دارد

ارزشی جاودانه دارد

شعری از فهیمه خراسانی

این جا قلب من در گروی نگاه تو ، ثانیه ها را می شمارد

این جا لحظه ها با تو سخن از عشق دارد

این جا زمان در زمان ، شتاب خود را نشان دارد

این جا انرژی روز با تمام زیبایی هایش ، رنگ نارنجی را دارد

این جا دل بیقرار عاشق ، تمنای نگاه معشوق را دارد

این جا صدف عمر ، امید به تبدیل شدن به مروارید را دارد

این جا روزگار با تمام زشتی هایش ، لبخند تو را امید دارد

این جا زندگی با تلاطم امواجش ، نشان آرامش را دارد

این جا دریا دریا ، جنگل جنگل ، آبی ، سبز ، نشان حیات را در پی دارد

این جا رنگ عشق نارنجی باشد ، آبی باشد ، سبز باشد ، با رنگ چشمان تو

هماهنگی دارد

با رنگ چشمان تو هماهنگی دارد

شعری از فهیمه خراسانی

سکوت لحظه ها مرا در بر گرفته است

و این ثانیه ها که صدای تو گوش مرا نوازش نمی دهد

و این ثانیه ها که در اندرون واژه ها ، شگفتی روزگار مرا به حیرت وامیدارد

رد پای زمانه درین سکوت ، هر آن هویدا می شود

گام هایی کثیف از روزگاری که هر آن به تو تحمیل می شود

گام هایی له کننده که گویا هر آن تو را لگدمال می کند

و تو در درون خود ، به شکایت نشسته ایی

و تو در درون خود ، سوالی به تمام وسعت زندگی ات برایت ایجاد شده

چرا ؟ چرا ؟ چرا ؟

و این چراها گویا تو را خسته تر از قبل می کند

خسته تر از قبل

شعری از فهیمه خراسانی

درین زمانه که وادی دل سپردن است

درین زمانه که آوای جغد شوم رو به خاموشی است

درین زمانه که رد پای بهار در کوچه پس کوچه های شهر آشکار است

درین زمانه که روز همه روز ، ثانیه هایش را هویداست

درین زمانه که مهتاب با درخشش خود ، عاشقانه سرودن را خواستارست

درین زمانه که باورهای قلبی عاشقی به اوج خود رسیده است

درین زمانه که سپیده ی آرزو رنگ آبی دریا را دیده است

درین زمانه که امواج امواج با تلاطم عشق درگیر است

درین زمانه که بوی هوایی خوش با گردش فصل همراه است

درین زمانه که هنگامه ی بودن با تحول سال در جریان است

درین زمانه ، درین زمانه

شعری از فهیمه خراسانی

شاید اکنون ثانیه ها در گذر زمانه با من حدیث آشنای زیستن را واگویه می کنند

شاید در دل غریبه ایی که زود هنگام از دست رفت ، ترانه ی عشق سرایش خود را دارد

شاید لحظه به لحظه نگاه تو در میان واژه واژه ی دوستی ، حکمفرمایی می کند

شاید این که عاشقی در مدار خود باشد ، انگیزه ی بودن غوغا می کند

شاید پاییز و خاطرات آن با برگ های رنگینش ، هنگامه ایجاد می کند

شاید بامداد و بامداد ی دیگر ، حضور تو را رنگارنگ می طلبد

شاید زندگی آنی نبود که در رگبرگ ثانیه ها ، خواستن بود

شاید زندگی واژه ایی از باور قلبی دیگران بود که به تو تحمیل شده بود

شاید زندگی افول انگیزه و علاقه ایی بود که به اجبار به تو قبولانده بودند

به اجبار به تو قبولانده بودند

شعری از فهیمه خراسانی

و اینک لحظه ها در خون من جاری ست

و اینک احساس ناب زندگی در جای جای بودن جاری ست

گویا چشمان روز تاب دیدن دارد

گویا تاریکی هم حضور خود را کمرنگ دارد

شاید افول ثانیه به ثانیه ی عشق ، دلتنگی نام داشته باشد

شاید انرژی حیات در غروب دقایق ، باز هم بودن نام داشته باشد

اینکه تو باشی و نگاه عاشقانه در پاییزی ترین روزها هم باشد

اینکه تو در دستانت ، آرزوی عشق باشد

من و تو عاشقانه هایمان را با هم سرودیم

من و تو در خیابان عاشقی ، قدم هایمان را بر داشتیم

من و تو احساس بودن را در عشق خلاصه کردیم

من و تو غروب را دلتنگی عمر خود نامیدیم

و باز هم من و بازهم تو ،

و این لحظه به لحظه ایی که در گذرست

که در گذرست

شعری از فهیمه خراسانی

در کنار لحظه به لحظه های زیستن با تو

و آن آرامشی که از نگاه تو ساطع می شد

و آن لبخندی که گویای همیشگی بودن تو می باشد

و آن سپیده ی صبحگاهی که چشمان زندگی فقط زیبایی ها را نگاه می کرد

و چشمان زندگی فقط به عشق می اندیشید

و این جا در جای جای زندگی ترنم عاشقانه تو به گوش می رسید

و این جا آوایی از فاصله فریاد نمی زند

و این جا هجران دقیقه به دقیقه رخ نمی نماید

و این جا حادثه ایی جز عشق ، جز عشق وجود ندارد

شعری از فهیمه خراسانی

عشق آن حادثه ایی ست که تو با آن حق زندگی داری

عشق آن سه حرفی ست که با خود علاقه ی شدید قلبی ، قلبی

عشق آن زمزمه ی دوست داشتنی بودنی بودنی

عشق آن رمز جاودانه ایی که هراس لحظه ها را با آن می توانی کمرنگ کنی

عشق آن سلامی ست که با خودخواهی ها نمی توانی جوابی داشته باشی

عشق آن لبخند ثانیه به ثانیه نیست که به هر کسی تحویل بدهی

عشق آن هوسی نیست که تو در درون خود ، پرورش داده ایی

عشق آن فکر خام لحظه ایی نیست که تو در ضمیر خود انعکاس داده ایی

آری آن فکر خام لحظه ایی نیست

شعری از فهیمه خراسانی

و آن زمان در آن غروب ثانیه ها که سیمای عشق ، رنگ زرد تنفر به خود گرفته

بود

و آن زمان در جای جای زندگی ، وقتی زیستن مخاطرات خود را در پی داشت

و آن زمان در ثانیه به ثانیه ی روز که رنگ شب به خود گرفته بود

و آن زمان وقتی تصمیم زندگی ، گویا فقط با عشق نبود

و آن زمان وقتی اراده ی دیگران ، تاثیر گذار ترین لحظه ی بودن بود

و آن زمان که دلتنگی ، حرف خاص خود را می زد

و آن زمان که عشق ، فقط به نارنجی ترین رنگ خود باخته بود

و آن زمان که زندگی ، دم و بازدمش ، فقط با عشق بود

فقط با عشق بود

شعری از فهیمه خراسانی

و تو آن زمزمه ی زیبای دشت را در آن روز شقایق شنیدی

و تو آن رنگ نارنجی آتشین را در علفزاران سبز دیدی

و تو آن ترنم خوش آهنگ نگاه را در واژه واژه ی بودن دیدی

و تو آن سکوت رمز آلود عشق را در جایگاه عظیم دل دیدی

و تو آن عاشقانه عشق ورزیدن را در ثانیه به ثانیه ی زیست خود دیدی

و تو آن صداقت دقایق را در کنار کوهپایه ی دوستی دیدی

و تو آن آبشار قطرات را در ریزش محبت دیدی

و تو آن هیجان لحظه به لحظه ی عشق را در انعکاس بودن خود احساس کردی

و تو آن جمله ی دوستت دارم را با عظمت قلب خود درک کردی

و تو آن رمز جاودانه ی بودن را در عشقی ابدی ، درک ماجرا کردی

درک ماجرا کردی

شعری از فهیمه خراسانی