اشعار فهیمه خراسانی

من آه می کشم

من به خاطر واژه واژه ی زندگی گمشده ی خود ، آه می کشم

من با ستاره ی شب همنشین گشته ام

من با آواز جغد شوم همنشین گشته ام

در پاییز و بهار

در زمستان و در تابستان

در رد پای عشق ، به دنبال زندگی گمشده ی خود هستم

بر هر سنگی از کوه ، تصویر تو را حک می کنم

نقشی از تو هماره در ذهنم نشسته است

و این من هستم و ردی از پای تو

و این من هستم و زندگی خود

من از دوردست به تو نگاه می کنم

و آهنگ دلم را برایت می خوانم

این آهنگ بس غمگین است

این آهنگ دلواپسی خاصی دارد

این آهنگ هراس است

هراس از نبودن تو

هراس از نداشتن تو

و من باز هم از قله ی آرزوهایم ، تو را می جویم

تو را می جویم

شعری از فهیمه خراسانی