اشعار فهیمه خراسانی

دیوار به دیوار ، سر به فلک کشیده شده است

ستون های بلند و استوار در کنار پای تو

و حصاری که تو را در خود احاطه کرده

و آن زنجیری که دل مرا برای همیشه قفل کرد

و آن پرستوی در قفس که تنهایی را در گوشه ی عزلت خود ، انتخاب کرده

انتخاب کرده

آن دیوار سر به فلک کشیده گویا تا ابد خراب شدنی نیست

و آن ستون های بلند و استوار با هیچ بادی فرو نمی ریزد

و این تو هستی محصور دیوار و ستون های بلند دست نیافتنی

و این فرصت زندگی که با اشک همراهست

و این فرصت زندگی در گذرگاه ثانیه ها محدود است

و این مجال تنفس در دم و بازدم حیات ، تنگ تنگ است

و منی که از قله های یقین به پایین پرت شده ام

و از باورهای خود ، شکستم

شکستم و در خود فرو رفتم

و گویا مشکوک روزگار خود شدن

ودر لایه به لایه ی تردید فرو رفتن

سرانجامی جز ناامیدی نخواهد داشت

نخواهد داشت

شعری از فهیمه خراسانی