امشب شاید در بغل بگیرم رویاهایت را
رویایی تر شوم
امشب شاید شعله های وجودت را به خاطر آورم
شعله ورتر شوم
امشب شاید شوق وجودت را یادآور شوم
مشتاقتر شوم
امشب شاید در غم نبودنت بنالم
نالان تر شوم
امشب ، امشب ، شاید ، شاید
عشق را می شود گاه در طاقچه ی یاد گذاشت
عشق را می شود گاه در قلب ، باقی گذاشت
عشق را می شود گاه در کنج ذهن باقی نگه داشت
عشق را می شود گاه در شور عاشقانه ی خیالی ات ، پرواز داد
عشق را می شود گاه در اشتیاق آرزوهایت ، بال و پر داد
عشق را می شود گاه در نگاهت با سبز دیدن ثانیه های زندگی ، انعکاس داد
عشق را می شود گاه در خاطرات به یادماندنی ثانیه هایی که با او داشتی ، یادآوری کرد
هر زمان و هر ثانیه و هر لحظه ، یادآوری کرد
عشق را می شود گاه در پستوی زمانه جای داد و در ضمیر ناخودآگاهت ، با آن زندگی کرد
عشق را می شود گاه در واژه واژه های شعر ، گنجاند تا هنر زندگی باز هم درخشش خود را داشته باشد
عشق را می شود گاه در سبدی از گل آرزو گذاشت و آن را بویید
عشق را می شود گاه فقط از آن گفت ، فقط از آن نوشت و نوشت و با یادش ، رگبرگ خاطره را گسترش یاد
داد
شعری از فهیمه خراسانی