دریای وجود مرا متلاطم کن
هستیم را زیر و رو کن
مرا به دست امواج بسپار
تا مرا به بی نهایت ببرند
بی نهایت آرامش و جاودانگی
یعنی رسیدن به ابدیت
ابدیتی که فنا و تغییر و تبدل در آن راهی نیست.
شعری از فهیمه خراسانی
جمعه بیست و هفتم مرداد ۱۴۰۲ | 19:20