گاه در گستره ی حیات
می توانی چشم انداز وجود را ببینی
گاه در لحظه های ناب
عاقبت با اندیشه است
گاه در افقهای لایتناهی
سرخی شفق،نمودار رنگ حیات است
گاه با تنفس جاری
می توان استشمام بوی خوش را داشته باشی
گاه با آسمان آبی رنگ
می توان پرواز پرستوها رادید
گاه مرغ حق
یاحق گویان
در دل شب از امتداد لحظه ها می گوید
گاه،محبوبه ی شب،با رایحه ی دلپذیر عشق
راز خود را در نهایت خواستن
می پراکند
شعری از فهیمه خراسانی
پنجشنبه بیست و هشتم دی ۱۴۰۲ | 6:56