دست مرا بگیر
این لمس روزگار ، آن بهت ثانیه را از بین می برد
این لمس روزگار ، آن سمی ترین هوای روزمرگی را از بین می برد
این لمس روزگار ، شاید آن احساس نخستین عشق را در من و تو بیدار می کند
این لمس روزگار ، شاید زیباترین ثانیه ی بودن باشد
در آغوش ثانیه ها ، لبخند زندگی خواهد بود
در آنچه که رمز دوستی است ، راز دو نگاه آشکار خواهد شد
در پیوند قلب من و تو ، تفاهم از پنجره ی آن ، آشکار خواهد شد
و این جا ، لحظه ها ، دیگر سکوت را پذیرا نخواهد شد
و این جا ، بغضی در گلو نخواهد ماند
من خواهم بود و تو
و آن دستان گرم و صمیمی
و آن گام های همراه
شعری از فهیمه خراسانی
جمعه بیست و هفتم بهمن ۱۴۰۲ | 21:55