اشعار فهیمه خراسانی

ثانیه هایی که در رد پای خاطره گام بر می دارد

و آن لحظه ایی که گویا دستان تو در دستان من بود

و آن دقیقه ایی که نگاه تو ، مختص من بود

در چشمان روز ، آفتاب پهن سر من بود

و آن شب که قطره قطره باران می بارید

و دل من و تو با قطرات باران گریه می کرد

آری گریه می کرد

و ما به باور این موضوع رسیده بودیم که جنگیدن ، کاری عبث بود

و ما به این اعتقاد ایمان آورده بودیم که عشق فقط باید در قلب هایمان نگهداری

می شد

زبان قادر به بیان کلمات نبود

سخن در زبان ، سکوت اختیار کرد

و قلب ها گویا تپیدن را فراموش کرد

آری فراموش کرد

شعری از فهیمه خراسانی