این قطره قطره گریستن ، نشانی از دردی دارد که در اندرون تو نهفته است
این واژه واژه را ردیف کردن ، سرایشی از اندرون پر رنج توست
در جهانی که زیستن و آن را لحظه به لحظه طی کردن ، نامعلوم است
در جهانی که اندیشیدن در گروی منافع توست
سرنوشت و سرنوشت که بر تو تحمیل شده است
سرنوشت که هیچگاه نمی توان آن را از نو نوشت
زمان لحظه به لحظه ، آن به آن در گذرست
زمان در برخورد واژه ها ، ناگزیر از بودن است
ناگزیر از بودن است
شعری از فهیمه خراسانی
دوشنبه چهارم فروردین ۱۴۰۴ | 21:33