این سوختن دل که گویا دگر تمامی ندارد
این سوزش اندرون که آتش آن روزبروز بیشتر می شود
در این دیدار زندگی که ثانیه به ثانیه ی آن درگیر روزمره است
و این قطره قطره باریدن که پذیرفتن تمام رنج هاست
و این سکوت که دلیل روزگاری ست که تحمیل تو شده است
و این زمانه ی سخت که لحظات را برایت سخت تر از قبل می کند
و این زمانه ی بدکردار که گویا فقط قصد بازی کردن را با تو دارد
و این من که در پذیرش این تحمیل ، خود را اسیر این زندگی نموده ام
خود را اسیر زندگی کرده ام
شعری از فهیمه خراسانی
سه شنبه پنجم فروردین ۱۴۰۴ | 15:52