آغازی دیگر از لحظه به لحظه ی زیستن
آغازی دیگر از نگاه تو به افق های تازه
گویا افکار کهنه که در عمق وجود ریشه دوانده بود ، کمرنگ کمرنگ شده بود
و نوایی از آهنگ صدای تو فقط به گوش می رسید
و این دستان تو بود که پنهانی مرا در زندگی یاری می کرد
و این چشمان تو بود که دائما احوال مرا جستجو می کرد
و این دل آشفته که در اندرون خود ، تو را صدا می زد
و این بادهایی که سرگردان ترین ثانیه ها را برای تو رقم می زد
ما از میان علفزار عشق ، تنها و بیصدا گام هایمان را برداشتیم
تا به گل شقایقی از لبخند زندگی برسیم
لیک ، هنوز اندوه اندوه در دلمان جایگاهی ویژه دارد
جایگاهی ویژه دارد
شعری از فهیمه خراسانی
پنجشنبه هفتم فروردین ۱۴۰۴ | 21:36