اشعار فهیمه خراسانی

آن گاه که نگاهت ، حدیث تمام مهربانی ها بود

آن گاه که نگاهت ، جاذبه ی تمام زندگی بود

بهاری که با بوی خوش طراوت درختان سرسبز بود

بهاری که با عطر بهار نارنج ، هنگامه ی بودن تو را فریاد می زد

و این ثانیه ها که دل هراسی جز از دست دادن تو نداشت

و این ثانیه ها که دل فقط شیداوار در قامت تو ، عشق را داشت

از این دقایقی که زندگی مساوی با عشق ورزیدن بود

از این دقایقی که دیرترین ها را با انتظاری کشنده به جانب ات ، رهسپار بود

و این تنهایی ها که در راه عاشقی ، خود تعبیر دیگری از عشق بود

و این تنهایی ها که در کوچه پس کوچه ی عاشقی ، باز هم عشق ورزیدن بود

باز هم عشق ورزیدن بود

شعری از فهیمه خراسانی